Monday, March 21, 2005

மொட்டை மாடி குச்சி

தூரத்தே தெரியும் பெரிய கோயில் கோபுரத்தை நோக்கி சாய்ந்து நிற்பது போல தோன்றினாலும் இன்னும் உறுதியாகத்தான் இருக்கிறது. ஆரம்பத்தில் இருந்த பச்சை வண்ணம் காணாமல் போய் பழுப்பு வண்ணம் வந்திருக்கிறது. மழையோ, புயலோ எது வந்தாலும் தாங்கிக்கொண்டு நாட்களைக் கடத்துகிறது. கடுமையான வெய்யிலில் வாடி வதங்கிய காலமும் உண்டு. ஆனாலும் நிலை குலைந்து சாய்ந்துவிடாமல் விடாப்பிடியாக இன்னும் நின்று கொண்டே இருக்கிறது.

Image hosted by Photobucket.com

சூரியனின் உதித்த நேரத்திலிருந்தே டியூட்டி ஆரம்பித்துவிடுகிறது. காக்கை, குருவிகள் இளைப்பாறி விட்டு இரை தேட உதவியாய் இருந்தாக வேண்டும். ஒரு காலத்தில் ஆண்டெனாவை ஏந்திக்கொண்டிருந்தது. காலப்போக்கில் கூரையை சுமந்து, பின்னர் துணிகளை காயவைக்கும் கொடிகளை இணைக்கும் வேலையை செய்யவேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்பட்டது. ஒரு காலத்தில் நான் கிறுக்கிய அபத்தமான கவிதைகளையெல்லாம் பக்கத்தில் நின்று பொறுமையுடன் படித்துக்கொண்டிருந்தவை. மொட்டை மாடியில் மல்லாக்கப் படுத்து நட்சத்திரங்களை எண்ணியபோதெல்லாம் எட்டிப்பார்த்தவை. இரைச்சலோடு வரும் பிபிசி தமிழோசையை கேட்க இரவுப்பொழுதுகளில் கம்பீரமாக எனக்கு துணை நின்றவை. சுற்றிலும் காய்ந்து போன நிலங்களை மட்டுமே கண்டு கொண்டிருந்தவைகளுக்கு இப்போது கண்ணில் தட்டுப்படுவதெல்லாம் தன்னுடைய உயரத்துக்கு சமமான கட்டிடங்கள். கூரையை தாங்கிக்கொண்டிருந்த காலமெல்லாம் போய் இப்போது தன்னை யாராவது தாங்கிக்கொள்வார்களா என்று கெஞ்சுவது போல தோற்றம். கடந்து போகும் பிணங்களையும், புது அழுகுரல் எழுந்து அடங்கும் வீடுகளையும் பார்த்தபடி இன்னும் அமைதியாகத்தான் நிற்கிறது.

மொட்டை மாடியின் குச்சிகள் இப்போதெல்லாம் என்னோடு பேச ஆரம்பித்துவிடுகின்றன, குறிப்பாக தூக்கம் வராத பேட்டை இரவுகளில். 'அடிக்கடி ஊருக்கு வந்துவிட்டுப் போய்ட்டு இருக்கியே.... மொட்டை மாடிக்கும் வந்து என் கூடவே கொஞ்ச நேரம் இருந்துவிட்டு போனாலென்ன' என்று கேட்பது போல பிரமை. பக்கத்தில் படுத்து ரிமோட்டை உருட்டிக்கொண்டிருக்கும் பேட்டை நண்பரிடம் பிரமைகளை பகிர்ந்துகொண்டால் புருவத்தை நெறித்து வித்தியாசமாக முறைக்கிறார். அடுத்த முறை போனால் மறக்காமல் மொட்டை மாடிக் குச்சிகளை கீழிறக்கி இளைப்பாற வைத்தாக வேண்டும். காக்கைகளின் கஷ்டத்தை நினைத்துப்பார்த்தால் குச்சிகளை காப்பாற்ற முடியாது. முடிந்தால், குச்சிகளின் மேல் சாய்ந்து வானம் பார்த்து இன்னொரு கவிதை எழுதவேண்டும்.

17 comments:

  1. அருமை

    -அல்வாசிட்டி.விஜய்

    ReplyDelete
  2. அட நெசமாவே முத்திப்போயிடுச்சு!

    ReplyDelete
  3. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  4. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  5. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  6. முன்னே போட்ட கமெண்ட் எதோ சொதப்பல் நடந்து மூணு முறை பெயர் இல்லாமல் வந்துவிட்டது.

    "கால்கட்டு போட வேண்டிய நேரம் நெருங்கிடுச்சுன்னு நினைக்கிறேன். வீட்டுத் தொலைபேசி எண் கொடுங்க, நானாவது உங்க சார்பா பேசுறேன்."

    சொன்னவன் நான் தான். முதல் மூன்றையும் அழித்துவிடுங்கள்.

    ReplyDelete
  7. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  8. reading little magazines is injurious to mental health :).
    the antidote is a heavy dose of
    films of rajni,mgr and amitabh :)

    ReplyDelete
  9. வித்தியாசமான பதிவு.
    இன்னும் கூர் படுத்தி இருக்கலாமோ என்று தோன்றுகிறது ரஜினிராம்கி.முடியும் போது ஏதொ வழவழப்புத்தன்மை ஒட்டிக்கொள்கிறது.இருப்பினும் மாறுபட்ட கோணம்.தொடருங்கள்.

    வா.மணிகண்டன்

    ReplyDelete
  10. ராம்கி,
    குச்சிகளைப் பற்றி இவ்வளவு கூர்மையாக எழுத முடிகிறதென்றால், நீங்கள் எழுத்தாளர் என அழைக்கத் தக்கவர் தான் :-) மிக நல்ல பதிவு, அழகான படமும் கூட! என் தொலைப்பேசி எண்ணை மின் அஞ்சலில் அனுப்புகிறேன்.

    என்றென்றும் அன்புடன்
    பாலா

    ReplyDelete
  11. அட, C செண்டர் A செண்டர் ரெண்டுத்துக்குமே புடிச்ச மாதிரி, புரியற மாதிரி ஒரு பதிவா? சந்தேகமே இல்லை, "ரஜினி" ராம்கிதான்.

    ஆமாம், பொறுமையா அது படிச்சதெல்லாம் இப்போ எங்க இருக்கு?

    ReplyDelete
  12. யாரும் வந்து குஸ்தி போடாத முடியாத மாதிரி ஒரு போஸ்ட் போட்டேன். நடமாடும் நாரதரே, அமைதியை கெடுக்க வந்துட்டீரா?!

    ReplyDelete
  13. அடக்கடவுளே!

    நல்ல ஜனரஞ்சகமா இருக்குன்னு சொன்னேன். சரி, சும்மா விளையாட்டுக்கு அடுத்த கமெண்ட்.

    ReplyDelete
  14. சரி, சரி. நீங்க ரஜினியையும் கொம்பையும் ஒப்பிடறீங்கன்னு புரிஞ்சது.

    தூரத்தே தெரியும் பெரிய கோயில் கோபுரத்தை நோக்கி சாய்ந்து நிற்பது போல தோன்றினாலும் இன்னும் உறுதியாகத்தான் இருக்கிறது.
    விளக்கம்: கடவுளை நோக்கிய சார்ந்து/சாய்ந்திருப்பது போல் தோன்றினாலும், ரஜினிகாந்த் இன்னும் உறுதியாகத்தான் தன் கொளையில் இருக்கிறார்.

    மழையோ, புயலோ எது வந்தாலும் தாங்கிக்கொண்டு நாட்களைக் கடத்துகிறது.
    விளக்கம்: இதற்கு விளக்கமே தேவையில்லை.

    கடுமையான வெய்யிலில் வாடி வதங்கிய காலமும் உண்டு.
    விளக்கம்: தெரியுமே என்னன்னு.

    சூரியனின் உதித்த நேரத்திலிருந்தே டியூட்டி ஆரம்பித்துவிடுகிறது. காக்கை, குருவிகள் இளைப்பாறி விட்டு இரை தேட உதவியாய் இருந்தாக வேண்டும்.
    விளக்கம்: மொதல்ல "சூரியன்" உதிச்சப்போ ட்யூட்டி எம்.ஜி.ஆர்க்கு. ;-)

    இரைச்சலோடு வரும் பிபிசி தமிழோசையை கேட்க இரவுப்பொழுதுகளில் கம்பீரமாக எனக்கு துணை நின்றவை.
    விளக்கம்: ரஜினிகாந்த் பாடல்கள்தான். ஒவ்வொரு படத்திலும் ஒரு பாடலாவது தன்னம்பிக்கையைத் தூண்டுவதாகவே இருக்கும்.

    அய்யோ, ராம்கி!!! சும்மாதான்! செத்தேன்! எப்படி இன்னிக்கு ஜோன்ஸ் ரோடு தாண்டி மசூதித்தெருக்குள்ள ப்ரவேசிக்க போறேனோ!

    ReplyDelete
  15. ரஜினிகாந்த் இன்னும் உறுதியாகத்தான் தன் கொளையில் இருக்கிறார

    :-(

    கொளை=கொள்கை. sorry.

    ReplyDelete
  16. என்ன மூங்கில் கம்பம் பேசுதா ?
    தெனமும் மூணு வேள மாயூரநாதர்
    பெரிய கோயில் கோபுர வாஸல்ல
    மூனிஸ்வரர் வீபூதி வாங்கி பூசினா
    நல்லாயிடும். கவலைப்படாதீங்க.
    (:-)

    ReplyDelete
  17. உருப்படும் ஐடியாவே இல்லையா?

    ReplyDelete